Dla niewprawionych tancerzy może być to moment ogromnie stresujący, szczególnie gdy stają samotnie przed ogromną widownią i muszą zmierzyć się z trudnym technicznie tańcem. Dlatego warto zastanowić się nad wyborem odpowiedniej muzyki i zdecydować się na utwór, który młodzi zatańczą z przyjemnością i bez obawy że pomylą kroki. Popularny niegdyś walc jest tańcem tylko na pozór łatwym i wymaga od tancerzy nie tylko znajomości kroków, ale przede wszystkim lekkości i płynności ruchów, która jest wynikiem wielogodzinnych treningów. Decydując się na utwór muzyki współczesnej można wybrać piosenkę, która jest w jakiś sposób związana z parą młodych lub też inny utwór romantyczny, którego tekst odwołuje się lub opowiada wprost o miłości.
Para narzeczonych powinna wybrać utwór jeszcze przed weselem i omówić kwestie tańca z orkiestrą. Tradycyjnie pierwszy taniec ma miejsce po daniu głownym, ale para może wybrać inny moment, który uważa za stosowny. Para młoda może zażyczyć sobie by światła na parkiecie były nieco przygaszone a światło reflektora skupione na nich. Powinni poprosić by zapowiedziano ich taniec, oraz kolejne osoby które dołączą do nich w czasie tańca. Tradycyjnie to właśnie para młoda rozpoczyna taniec, a następnie zapraszają kolejnych członków rodziny – panna młoda tańczy ze swoim ojcem, a pan młody ze swoją matką. Następuje zmiana partnerów, na parket wchodzą ojciec pana młodego oraz matka panny młodej i tańczą ze swoją synową i zięciem, podczas gdy ojciec panny młodej i teściowa łaczą sie w parę i pozostaja na parkiecie. Dalej do tańczących dołączają świadkowie odbijając pannę i pana młodego, a dotychczasowi partnerzy młodej pary formują kolejna parę. Następnie orkiestra lub DJ powinni zaprosić pozostałych gości na parkiet.
W przypadku gdy któryś z rodziców pary młodej nie jest obecny bądź nie żyje, wówczas w roli partnera do tańca może wystąpić inna bliska osoba z rodziny. Może się też zdarzyć, że rodzice jednego lub obojga młodych są rozwiedzeni i nie pozostają ze sobą w relacjach towarzyskich, wówczas zalecana jest daleko posunięta dyplomacja. Młodzi mogą zdecydować się na samotny występ a następnie zaprosić wszystkcih pozostałych gości do tańca.
Pierwszy taniec państwa młodych jest znakiem do rozpoczęcia zabawy
Pierwszy taniec jest początkiem zabawy. Od tego momentu wszyscy goście mogą już stawać na parkiecie. Poświęćmy więc parę słów etykiecie związanej z tańcem. Panowie przybywający z osobami towarzyszącymi powinni rozpocząć zabawę tańcem z partnerką a następnie prosić do tańca inne panie. Tradycyjnie to właśnie panowie proszą panie do tańca, ale obecnie nie stoi nic na przeszkodzie by w znanym sobie towarzystwie również panie inicjowały taniec.
Zabawa jest doskonałą okazją do poznania innych gości, w tym rodziny, przyjaciół i znajomych drugiej strony. Jeżeli prosimy do tańca nieznaną sobie panią, warto się rownież przedstawić i powiedzieć w jakim stopniu jest się spokrewnionym bądź skoligaconym z państwem młodym.
Nie wypada odmówić komuś tańca bez powodu. Można to zrobić tylko wtedy, jeżeli obiecało się już taniec komuś innemu, badź jeżeli musimy koniecznie zrobić sobie przerwę i udać się np. do toalety. Odmowa nigdy nie jest przyjemna, należy więc zawsze umówić się na kolejny taniec np. pierwszy po kolejnej przerwie lub posiłku. Panowie, którym odmówiono nie powinni brać tego personalnie, ale raczej starać się umówić na następny taniec lub po prostu zaprosić partnerkę do tańca jeszcze raz nieco później. Jeżeli pani odmówiła tańca, nie powinna tańczyć go z innym partnerem, chyba że obiecała go wcześniej, w innym przypadku byłoby to nietaktem wobec mężczyzny, któremu odmówiła.
Panowie powinni pamietać także o tym by nie tańczyć tylko z jedną partnerką, nawet jeżeli jest to ich osoba towarzysząca czy żona. Takie monopolizowanie partnerki jest w złym tonie, uniemożliwia bowiem obu partnerom zabawę z innymi gośćmi. Para powinna przetanczyć maksymalnie dwa tańce razem, a następnie zmienić partnerów. Należy także pamietać, że choć to mężczyzna prowadzi w tańcu, powinien on wyczuć intencje partnerki np. co do zwolnienia tempa lub ograniczenia figur jeżeli nie czuje sie ona komfortowo. Należy także powstrzymać wszelkie chęci uczenia kogoś lub korygowania czyichś kroków na parkiecie podczas zabawy. Jeżeli partnerzy reprezentują różne poziomy umiejętności tanecznych należy zawsze dostosować się do możliwości słabszego.
Kiedy już goście znajdą się na parkiecie muszą pamietać o tym, że jest on przestrzenią dla wszystkich tancerzy, stąd należy tańczyć w taki sposób by nie przeszkadzać innym parom. Jeżeli niechcący zderzymy sięz innymi, należy przeprosić i zachować ostrożność by sytuacja się nie powtórzyła. Należy pamiętać także o tym, by nie obwniać partnera bądź partnerki za błąd w tańcu lub przypadkowe nadepnięcie.
Po skończonym tańcu oboje partnerzy powinni sobie podziękować, a następnie partner powinien odprowadzić panią do stołu, i dopiero wówczas poprosić inna damę do tańca.
Z uwagi na innych gości oczywistym jest, że wnoszenie drinków oraz napoi na parkiet jest niewskazane, wylane mogą pobrudzić ubranie innych osób lub przyczynić się do upadku. Również palacze nie są mile widziani wśród tańczących, jeżeli chcemy zapalić papierosa najlepiej zrobić to poza parkietem.
Julita Davies
]]>