Panna młoda wraz z panem młodym otaczali się kordonkiem drużbów, którzy towarzyszyli im podczas zabawy i pełnili istotne funkcje także przed jej rozpoczęciem. Druhny wspierały przyszłą mężatkę już podczas wieczoru dziewiczego, w trakcie którego dziewczyna żegnała się z rodzinnym domem i panieństwem. Nazajutrz, zgromadzone witały swych towarzyszy bukietami kwiatów, przypinając je do klap ich fraków i wspólnie udawali się do kościoła. Po złożonej przysiędze zapraszano gości weselnych na wspólną strawę i ucztowanie, które trwało wówczas nawet kilka dni.

Współczesne wesele trwa najwyżej dwa dni, a jego organizatorzy nie zastawiają już swoich majątków, dbając o zasobność własnego portfela. Tradycja ostatnich kilkudziesięcioleci nie zna także pojęcia druhen. Staropolski zwyczaj przywrócono zaledwie kilka lat wcześniej i ma on raczej związek z amerykanizacją życia niż uwielbieniem dawnych obrzędów. Funkcję druhen pełnią zatem świadkowe, ale ich rola i charakter w wyniku zmian kulturowych ulega wciąż licznym przeobrażeniom.

Nowoczesna świadkowa nie jest już tylko poświadczającą przysięgę złożoną między małżonkami. Spoczywa na niej obowiązek udzielania wsparcia pannie młodej na wiele dni przed rozpoczęciem uroczystości. W trakcie wesela, natomiast powinna dołożyć wszelkich starań, by przyszła mężatka nie zamartwiała się drobnostkami, a mogła oddać wirowi zabawy.

W niniejszym artykule postaramy się przybliżyć sylwetkę idealnej świadkowej, która staje się współorganizatorką wesela i służy pannie młodej pomocą w każdej sytuacji.

Panna młoda wraz z dwoma druhnami

Według norm Prawa Kanonicznego świadkową lub jak wolą inni starszą panny młodej może zostać osoba pełnoletnia (powinna zabrać ze sobą dowód osobisty), która zgodziła się na asystowanie w trakcie ceremonii i podpisanie stosownych dokumentów, zaświadczających zawarcie małżeństwa pomiędzy zainteresowanymi. Na równi z Prawem Kościelnym respektowane są niepisane normy społeczne, co sprawia, że świadkowa staje się nie tylko biernym uczestnikiem wydarzeń, ale zobowiązuje się do pomocy w zorganizowaniu uroczystości weselnej.

W związku z powyższym, zanim odpowiemy na prośbę państwa młodych, zastanówmy się czy podołamy trudnemu zadaniu i będziemy potrafiły otoczyć opieką naszą siostrę czy koleżankę. Świadkowanie wiąże się z wielkim zaszczytem, dlatego należy przemyśleć decyzję nowożeńców i odpowiedzieć dopiero wtedy, gdy będziemy świadome wagi przyszłych obowiązków.

Przyszła świadkowa to „prawa ręka” panny młodej. Niejednokrotnie organizatorka wieczoru panieńskiego i współtwórczyni listy prezentów. Do niej należy także odbieranie kwiatów i upominków podczas składania życzeń, a także podróż z państwem młodych do miejsca, gdzie odbędzie się uroczystość.

W dniu ślubu, świadkowa powinna zjawić się w domu przyszłej mężatki, by wspierać ją w przygotowaniach do ceremonii. Osoba piastująca tę funkcję pomaga w ubieraniu sukni ślubnej i gromadzi dodatki potrzebne pannie młodej w trakcie ceremonii i czuwa nad ich bezpieczeństwem. Świadkowa, znajdując się w kościele lub w urzędzie musi dbać o dobry wizerunek panny młodej. W związku z tym, w razie konieczności poprawia jej welon, odbiera bukiet kwiatów lub podaje chusteczkę. Jednym słowem dba o ogólny komfort przyszłej mężatki.

Świadkowa przypinająca pannie młodej welon

Podczas uroczystości weselnej świadkowa dba o to, by każdy z gości otrzymał przypinkę lub kotylion. Często to ona zajmuje się ich przypięciem. W trakcie zabawy powinna opiekować się panną młodą i towarzyszyć jej w trakcie wychodzenia do toalety. Pamiętajmy, że uporanie się z halką i suknią nie należy do najłatwiejszych zadań. Świadkowa zajmuje się także poprawianiem makijażu świeżo upieczonej żony, a w torebce przechowuje kilka przedmiotów przydatnych w awaryjnych sytuacjach. Wśród nich powinny znaleźć się: zapasowe rajstopy, agrafka i plastry. Najważniejszym zadaniem świadkowej jest jednak dbałość o dobre samopoczucie zgromadzonych gości, namawianie ich do wspólnej zabawy czy nawiązywanie krótkiej rozmowy. Świadkowa często jest także współorganizatorką różnych konkursów i nie może jej zabraknąć na oczepinach. Drużbowie powinni tez wygłosić wspólny toast i powiedzieć kilka miłych słów o nowożeńcach lub zadedykować im piosenkę.

Świadkowa nie może popełnić żadnej gafy, co przede wszystkim dotyczy jej ubioru. Eksperci radzą, by pretendowana do tej roli odpowiednio przygotowała się na tę okazję. To druga osoba po pannie młodej, na której będzie się skupiał wzrok zgromadzonych gości. W związku z powyższym świadkowe powinny wybrać strój harmonizujący z suknią panny młodej. Jeżeli przyszła mężatka zdecyduje się na kreację w romantycznym stylu, z wszytą w nią koronką, to świadkowa powinna wybrać zwiewny strój nawiązujący detalami do sukni bohaterki tego wieczoru. Musi jednak pamiętać, że to nie ona znajduje się w centrum wydarzeń i w żaden sposób nie może przyćmić kreacji panny młodej. Świadkowa znajduje się na drugim planie, dlatego najbezpieczniejszym wyjściem jest wybór jasnych i pastelowych garsonek bądź sukienek. Najgorszym rozwiązaniem są wszelkie czerwienie lub strój w kolorze bordo. Po pierwsze jest zbyt krzykliwy, a po drugie prezentująca się w nim osoba źle wychodzi na zdjęciach, ponieważ te kolory wymagają specjalnego oświetlenia.

Wspomnieliśmy wcześniej o zachodniej modzie, która wiąże się z zapraszaniem na ślub druhen, pełniących te same funkcje, co świadkowa. Najważniejsza z nich, czyli pierwsza druhna przejmuje jednak jej formalne obowiązki, a pozostałe dbają o dobre samopoczucie panny młodej i zgromadzonych na weselu gości. Amerykański zwyczaj mówi o tym, żeby wyróżnić, tych kilka szczególnych dla nas osób, takim samym strojem, co podkreśla ich rolę w przygotowywaniu uroczystości. Druhny zamiast jednolitych sukienek mogą mieć ze sobą takie same drobiazgi, na przykład ozdoby do włosów czy wisiorki. W Anglii za stroje druhen płacą państwo młodzi. Koszt ich uszycia nie jest wielki, ale kreacje są raczej tandetne i jednorazowe. Pamiętajmy też, że każda z pań jest inna i nie wszystkie będą dobrze prezentowały się w sukienkach wybranych przez państwa młodych. Proponujemy zatem, by obdarować druhny rozpoznawalnym rekwizytem i pozwolić im samym zadecydować o rodzaju zakupionego stroju.

Państwo młodzi często stoją przed dylematem dotyczącym tego, kogo wybrać na swojego świadka. Decyzja nie jest prosta. Na forach internetowych pojawiają się wciąż te same pytania. Czy wypada wybrać koleżankę z pracy? Czy wybrać na siłę, rodzeństwo, kogoś z rodziny jednej ze stron? Czy świadkiem musi być osoba niezamężna?

Czy na świadków można wybrać małżeństwo?

Tradycja głosi, że osoba wybrana na świadka powinna być niezamężna, a świadkami nie mogą zostać narzeczeni, gdyż tylko raz staje się wspólnie przed ołtarzem – w dniu swojego ślubu. To najpopularniejsza lista przesądów, które dotyczą wyboru odpowiedniego świadka. Jedni traktują ją śmiertelnie poważnie, a inni z przymrużeniem oka. Jedno jest pewne -  świadkiem powinien zostać ktoś, kogo darzymy zaufaniem i na kim możemy polegać. Nie powinniśmy zatem ulegać naciskom, ani namowom rodziny, która widziałaby w tym miejscu naszą siostrę czy brata. Jeśli lepiej czujemy się w towarzystwie przyjaciółki, to jej powinniśmy zaproponować świadkowanie. Nie ma nic gorszego niż wybieranie na siłę, dlatego unikajmy takich rozwiązań.

Wspólnie z narzeczonym ustaliliście, komu przydzielicie tę zaszczytną funkcję, ale zastanawiacie się, w jaki sposób powiadomić szczęśliwców? Najlepiej zrobić to osobiście, co najmniej na dwa miesiące przed ślubem. Nie bądźcie źli jeśli dana osoba odmówi, bo nie będzie czuła się swobodnie w roli świadka. To odpowiedzialna funkcja, dlatego nie każdy ma odwagę podjąć się trudnego zadania. W związku z powyższym warto pomyśleć o zastępczych drużbach i im zaproponować aktywne uczestnictwo w ceremonii zaślubin. Dzięki temu  unikniecie rozczarowania i nie będziecie zmuszeni w pośpiechu szukać nowych kandydatów.

]]> http://www.wesello.com/pannamloda/swiadkowaidruhny/swiadkowa-i-druhny/feed/ 0