www.wesello.com » Zaręczyny

Pierścionek zaręczynowy

wesello — Tue, 29 Dec 2009 14:00:35 +0000

Znalezienie idealnego pierścionka zaręczynowego jest o wiele łatwiejsze niż znalezienie idealnej partnerki. Zatem panowie, którzy poszukują tego wyjątkowego przedmiotu powinni czerpać z tego przyjemność tymczasem jednak jest dokładnie odwrotnie. Dlaczego? Być może po części dlatego, że nie jest to zwykły prezent, bo będzie noszony przez partnerkę przez całe życie, a dla mężczyzny będzie pierwszym krokiem do porzucenia stanu kawalerskiego.

Pierścionek zaręczynowy to symbol narzyczeństwa i decyzji o związaniu się węzłem małżeńskim. Noszony na czwartym palcu lewej ręki pierścionek to znak, że panna jest już ‘zajęta’ i przygotowuje się do ślubu. W przeszłości pierścionek był też rodzajem zabezpieczenia i oznaką szczerych zamiarów mężczyzny. Dziś jest również powodem dumy narzeczonej, a często także symbolem zamożności wybranka, a to ze względu na wartość pierścionka. W Stanach Zjednoczonych w 70% jest to złoty pierścionek z diamentem, również w Polsce jest on coraz bardziej popularny, choć należy pamiętać, że pierścionek zaręczynowy może być wykonany także z innych metali i z użyciem innych kamieni szlachetnych. Jest to przede wszystkim kwestia gustu oraz zasobności portfela. Oprawiony w złoto lub platynę diament jest bardzo ekskluzywnym wyrobem jubilerskim, a ze względu na wielkość i jakość diamentu jego cena może być bardzo wysoka.

Platynowy pierścionek zaręczynowy z 1.08 karatowym diamentem

Planując zakup pierścionka przyszły narzeczony powinien rozważyć kilka spraw. Przede wszystkim budżet jakim dysponuje. Zakłada sie, że wartość pierścionka nie powinna przekraczać dwóch średnich pensji mężczyzny. Zanim podejmie się ostateczną decyzję warto udać się do kilku sklepów jubilerskich by zapoznać się z ofertą, zastanowić nad wyborem metalu i kamieni. Najczęściej jest to złoto – białe bądź zółte – lub platyna. Tak zwane białe złoto nie występuje w naturze, jest to stop metali – zazwyczaj złota z niklem i cynkiem, czasem także ze srebrem i palladem – o charakterystycznej srebrzysto-szarej barwie. Może być ono poddane rodowaniu czyli pokryciu cieńką warstwą rodu w celu zabezpieczenia i utrwalenia pierścionka. Po jakimś czasie warstwa rodu zostanie starta, pierścionek ulegnie zmatowieniu aczkolwiek barwa metalu pozostanie bez zmian.

Inaczej rzecz sie ma z wyrobami jubilerskimi wykonanymi z żółtego złota i pokrytymi rodem. Z czasem mogą stracić połysk i zmienić barwę na żółtą charakterystyczna dla złota. Warto zatem zapytać o sposób wykonania pierścionka zanim dokonamy zakupu.

Platyna jest rzadkim metalem szlachetnym wykorzystywanym nie tylko w jubilerstwie. Cena platyny jest wyższa niż złota, stąd też wyroby z platyny są o wiele droższe. Białe złoto oraz platyna najpiękniej podkreślają blask diamentu, ale używane są też do oprawy innych kamieni np. szafirów, szmaragdów i rubinów. To właśnie pierścionki z tymi kamieniami są równie czesto kupowane jako zaręczynowe.

Kamienie szlachetne

Diamenty z pewnością należą do najwyższej polki. Rzadkie, niemiernie trwałe, obdarzone niezwykłym pięknem poprzez swą prostotę i czystość są chyba najbardziej pożadanymi kamieniami. Już starożytni wierzyli w ich magiczną moc, a współcześnie są z pewnością marzeniem każdej kobiety.

W przypadku diamentów sprawdza się powiedzenie, że to nie wielkość ma znaczenie, lub raczej nie tylko wielkość.
Wybierając pierścionek z tym kamieniem należy pamiętać o tak zwanych 4C, a wiec pochodzących z języka angielskiego: Carat – karat, Colour – kolor, Clarity – czystość oraz Cut – szlif.

1. Karat to jubilerska jednostka masy równa 0,2 grama używana do określania wielkości kamieni szlachetnych oraz pereł. Im większy i cięższy diament tym wiecej karatów. Kolejne dwa C odnoszą się do fizycznych właściwości kamienia a wiec jego koloru oraz czystości.

2. Kolor W jubilerstwie używa się skali od D do Z do określenia koloru kamieni. Najwyżej cenione są diamenty określane jako białe bezbarwne znajdujące się w przedziale od D do I, kamienie prawie bezbarwne to J-L, a te oznaczone M-R posiadają delikatny żółtawy odcień. Na końcu skali znajdują się diamenty o wyraźnym nasyceniu barwą żółta, brązową lub szarą i klasyfikowane jako S do Z.

Diamenty o innych barwach np. różowe, niebieskie, zielone czy brązowe są niezwykle rzadkie, stąd też bardzo drogie i nie są klasyfikowane według powyższej skali.

3. Czystość – Clarity. Ponieważ diamenty są tworami naturalnymi moga posiadać zanieczyszczenia. W zależności od ilości i miejsca zanieczyszczeń wewnętrznych (tzw. inklucji) i zewnętrznych (skaz) mówimy o czystości diamentu.

Diamenty pozbawione jakichkolwiek zanieczyszczeń wewnętrznych nazywane są lupowo czystymi, występują jednak niezmiernie rzadko i znajdują sie na szczycie listy określane jako IF czyli Internally Fawless (wewnętrznie czyste). VVS1, VVS2 oraz VS1 i VS2 to kamienie z bardzo małymi inkluzjami, podobnież kamienie oznaczone SI1/SI2. Dalej znajdują się diamenty z wyraźnymi mniejszymi lub większymi inkluzjami klasyfikowane jako P1-P2-P3, natomiast kamienie oznaczone jako I1-I2-I3 posiadają zauważalne błędy widoczne gołym okiem.
Należy jednak podkreslić, że w przypadku kamieni oznaczonych od VVS1 do SI2 mówimy o zanieczyszczeniach widocznych jedynie przy 10-ciokrotnym powiększeniu, które nie są zauważalne gołym okiem i nie mają negatywnego wpływu na efekt brylancji. Większość poważnych firm jubilerskich ma wyznaczone standardy i używa jedynie kamieni spełniających ściśle określone wymogi co do koloru i przejrzystości.

4. Szlif - ostatnie C czyli – cut. Dla oka cynika szlif to jedynie kształt jaki został nadany kamieniowi, ale dla oka znawcy to także odpowiednie proporcje, a w tym wysokość, wielkość korony, pawilonu, średnicy tafli, grubość rondysty i wielkość koletu. Błedy symetrii diamentu oraz błędy w polerowaniu mają wpływ na jego wygląd oraz odbicie światła.

Wyróżniamy osiem szlifów kamieni: okrągły, kwadratowy, księżnej, owalny, gruszka, markiza, serce i szmaragdowy. Mianem szlifu brylantowego określa się szlif z okragłą rondystą, posiadający taflę i conajmniej 32 fasetki w części górnej oraz w części dolnej conajmniej 24 fasetki i niekiedy kolet. W języku potocznym brylantami nazywa się zwykle wszystkie oszlifowane diamenty, choć termin ten odnosi się wyłącznie do okrągłych kamieni z powyższym szlifem.

Oszlifowany i wypolerowany diament trafia wreszcie na swoje miejsce w pierścionku. Oprawa kamienia powinna oddawać jego piękno. Najbezpieczniejszą jest tzw. oprawa pełna, która osłania cały brzeg diamentu, ale spotykamy też często prawę szatonową, gdzie kamień spoczywa w łapach z metalu. Ta oprawa sprawia, że kamień jest lepiej widoczny i trafia do niego więcej światła. W przypadku kamieni ułożonych w rzędzie stosuje się często oprawę kanałową, diamenty znajdują się w szynie z metalu, która obejmuje rondystę z dwóch stron.

Wybór oprawy kamienia to kwestia gustu i preferencji narzeczonej. Postarajmy się przyjrzeć biżuterii, którą nosi wybranka, ale także jej garderobie i stylowi bycia. To powinno być dla panów wskazówką czy zdecydować się na białe czy raczej żółte złoto, diament czy inny kamień szlachetny, oprawę bogatą, wiktoriańską czy też minimalizm i współczesny design.

Pierścionek zaręczynowy w czerwonym pudełeczku o kształcie serca

Jeżeli narzeczony planuje zakup pierścionka w tajemnicy przed wybranką musi znać rozmiar palca serdecznego lewej dłoni. Jest to konieczne, gdyż w przypadku wielu pierścionków dokonanie zmian rozmiaru jet niemożliwe lub możliwe jedynie w pewnym małym zakresie. Wymiana całego pierścionka może być niezmiernie kłopotliwa, gdyż w przypadku diamentów trudno będzie znaleźć kamień o takiej samej wielkości, klasie i oprawie. Aby mieć pewność że kupujemy pierścionek w dobrym rozmiarze możemy zabrać do sklepu inny pierścionek ukochanej, a jeżeli to niemożliwe poprosić o dyskretną pomoc jej siostrę, przyjaciółkę bądź matkę.

Aby mieć pewność, że kupujemy pierścionek z metalu dobrej próby, a kamień wysokiej jakości najlepiej udać się do renomowanego salonu jubilerskiego. Fachowcy na pewno będą służyć radą i udzielą wszelkich informacji koniecznych do podjęcia ostatecznej decyzji. Biżuteria z diamentami powinna posiadać certyfikat autentyczności oraz informacje dotyczące wagi kamieni, koloru, czystości oraz szlifu. Do dużych kamieni często dołączane są certyfikaty niezależnych instytutów gemologicznych.

Jeżeli mimo wszystko nie zdecydujemy się na samotny zakup pierścionka i postanowimy to zrobić wspólnie z narzeczoną warto wcześniej odwiedzić salony jubilerskie i zapoznać się z ofertą i cenami. W wybranym salonie można przedyskutować kwestie finansowe i umówić na wspólną już wizytę z narzeczoną. Wówczas prezentowane powinny być już jedynie pierścionki mieszczące się w założonym przez narzeczonego budżecie.

Wybrany pierścionek, już w pudełeczku, powinien trafić do narzeczonego i – jeżeli to możliwe – być włożony na palec ukochanej w momencie ogłaszania zaręczyn rodzicom i najbliższym.

Julita Davies

Zaręczyny

wesello — Sat, 14 Nov 2009 10:00:43 +0000

Zaręczyny to moment, w którym para deklaruje chęć bycia razem i związania się węzłem małżeńskim. Zwyczajowo zaręczyny są inicjowane przez mężczynę, który prosi kobietę o rękę. Współcześnie nie ma wymogu proszenia o rękę dziewczyny jej rodziców. Kobiety same podejmują decyzje i pytanie kogoś innego niż jej samej byłoby nietaktem.

Scenariuszy oświadczyn jest zapewne tak wiele jak oświadczających się. Wybór chwili i miejsca może być misternie planowany lub zupełnie spontaniczny, ważne jednak by był to moment wyjatkowy dla obojga, który będą wspominać przez lata. Niech romantyczna kolacja przy świecach, zachód słońca na plaży, szczyt w Tatrach lub noworoczne fajerwerki będą jedynie tłem do wypowiedzenia tak ważnych przecież słów, które bedą nie tylko prośbą o rękę ukochanej ale także deklaracją chęci kroczenia przez życie razem.

Mężczyzna, który planuje oświadczyć się swojej wybrance powinien to zrobić tylko wtedy, gdy jest pewien że zostanie przyjęty i gdy sam jest gotów związać się węzłem małżeńskim. Zwyczajowo bowiem ślub powinnien odbyć się w przeciągu roku od zaręczyn. W praktyce, z uwagi na sprawy organizacyjne, może być to termin nieco dłuższy, niemniej jednak od narzeczonych oczekuje się szybkiego wyznaczenia daty ceremonii.

Symbolem narzeczeństwa w kulturze zachodniej jest pierścionek, który mężczyzna wręcza kobiecie jako zobowiązanie do zawarcia małżeństwa. Partner może zdecydować się na zakup pierścionka przed zaręczynami lub dokonać zakupu razem z narzeczoną, gdy oświadczyny zostaną już przyjęte. Kupując pierścionek w tajemnicy należy koniecznie znać wcześniej rozmiar palca serdecznego, oraz preferencje i gust partnerki, tak by pierścionek, ktory będzie nosiła całe życie podobał się jej. W praktyce określenie rozmiaru palca może się okazać trudne, a późniejsze zmiany obwodu pierścionka niemożliwe, tak więc szczególna ostrożność bedzię tu wskazana.

Jeżeli narzeczeni chcą kupić pierścionek wspólnie, wówczas dobrze gdy mężczyzna umówi się na wizytę w salonie jubilerskim z wyprzedzeniem. Może osobiście odwiedzić sklep, zapoznać się z ofertą i określić kwotę jaką chciałby wydać na zakup pierścionka, tak by w obecności partnerki prezentowane były jedynie te, na które stać narzeczonego. Zakłada się, że cena pierścionka nie powinna przekraczać dwukrotności pensji mężczyzny.

Mężczyzna wkłada pierścionek zaręczynowy na serdeczny palec swojej przyszłej żony

Wreszcie nadchodzi wielki moment – mężczyzna oświadcza się kobiecie. Może zrobić to tradycyjnie badź nowocześnie – po rycersku klęknąć lub stanąć przed wybranką, prezentując pierścionek i prosząc by została jego żoną. Jeżeli oświadczyny zostają przyjęte, mężczyzna wsuwa wybrance pierścionek na palec. W przypadku gdy nie było świadków zaręczyn, narzeczeni pownni poinformować rodziów i znajomych. Nie należy zwlekać z informowaniem najbliższych, jeżeli to możliwe należy uczynić to osobiście.

Jeżeli narzeczeni odwiedzają rodziców dziewczyny by podzielić się radosną nowiną, wówczas meżczyzna stawia się z bukietem kwiatów dla przyszłej teściowej i butelką wina lub koniaku dla przyszłego teścia, po czym oboje młodzi informują o swoich zaręczynach. Obecnie zgoda rodziców nie jest konieczna ale wypada by przyszły zięć poprosił o aprobatę dla decyzji młodych. Następnie narzeczeni powinni odwiedzić rodziców przyszłego pana młodego, który to powinien przedstawić swoja dotychczasową dziewczynę jako narzeczoną.

Narzeczeni moga też zorganizować przyjęcie zaręczynowe. Zwyczajowo takie przyjęcie powinno mieć miejsce w domu przyszłej panny młodej, ale może być też zorganizowane w restauracji, szczególnie wtedy gdy młodzi chcą zrobić swoim bliskim niespodziankę. Przyjęcie to okazja do spotkania dwóch rodzin, poznania sie i wstępnej rozmowy na temat spraw organizacyjnych zwiazanych z weselem. Najważniejszym momentem jest ogłoszenie zaręczyn, może być to również chwila wręczenia pierścionka, który narzeczeni kupili już wspólnie.

Od momentu zaręczyn mówimy o okresie narzeczeństwa, który zwyczajowo trwa około roku. W przeszłości był to czas na poznanie sie młodych, a obecnie jest to przede wszystkim okres przygotowań do ceremonii ślubu i wesela.

Julita Davies

Zerwanie zaręczyn – z cyklu savoir vivre ślubno – weselny

wesello — Fri, 13 Nov 2009 12:00:12 +0000

Zerwane zaręczyny to sytuacja smutna i krępująca dla obu stron. Bez względu na to kto i z jakiej przyczyny zerwał zaręczyny, wypada aby żadne z byłych narzeczonych nie zachowywało się nieelegancko wobec drugiego i nie komentowało rozstania. Jeżeli rozstanie nastąpiło na krótko przed ślubem i zaproszenia na ceremonię zostały już wysłane należy bezzwłocznie poinformować wszystkich gości, ze impreza się nie odbędzie. Można to zrobić pisemnie lub w formie drukowanych kart, nie należy podawać przyczyn ani zamieszczać komentarzy. Niedoszła panna młoda nie powinna komentować zerwania zaręczyn, informowaniem rodziny i znajomych powinna zająć się jej matka, zrobić to w sposób kulturalny i jak najbardziej dyplomatyczny. Przykładowy tekst zawiadomienia może brzmieć:

“Z przykrością informujemy, że w związku z zerwaniem zaręczyn, ślub Magdy Jankowskiej i Jana Kowalskiego planowany na 1 lutego 2010 nie odbędzie się.”

“Maria i Kazimierz Jankowscy z przykrością informują, że ślub ich córki Magdy Jankowskiej i Jana kowalskiego nie odbędzie się z powodu zerwania zaręczyn przez obie strony.”

Jeżeli zaręczyny zostały odwołane przed samym dniem ślubu i nie ma czasu na wysłanie informacji pocztą, wówczas należy skontaktować się z wszytkimi gośćmi osobiście bądź telefonicznie.

Jeżeli zaręczyny zostały zerwane przez narzeczoną, musi ona zwrócić pierścionek zaręczynowy

Jeżeli zaręczyny zostały zerwane przez narzeczoną musi ona zwrócić piersionek zaręczynowy oraz inne prezenty, które otrzymała od narzeczonego w okresie trwania zaręczyn. Mogła to być np. bizuteria, którą otrzymałą na święta Bożego Narodzenia lub z okazji imienin. Jeżeli narzeczony zdecydował o rozstaniu była narzeczona ma prawo zdecydować czy oddać czy też zatrzymać pierścionek. Jest to wyłącznie jej decyzja, może potraktować pierścionek jako formę zadośćuczynienia za zerwane zaręczyny, choć wowczas będzie on jedynie smutną pamiątką po stracie narzeczonego. Jeżeli narzeczony otrzymał prezent jako symbol narzeczeństwa np. zegarek lub sygnet, wówczas również on zobowiązany jest go oddać.

Wypada także by narzeczeni zwrócili sobie listy. Współczesnie, w dobie internetu, korespondencja listowna jest coraz rzadsza, niemniej jednak jeżeli takowe listy były wysłane i zatrzymane, należy je niezwłocznie oddać nadawcy.

Jeżeli rozstanie nastąpiło na krótko przed ceremonią i młodzi otrzymali już prezenty ślubne lub wcześniej otrzymali wspólne prezenty jako narzeczeni , należy je zwrócić z podziękowaniami i adnotacja o odwołanym ślubie. W przypadku prezentów z monogramami lub tych, które były używane (np. komplet ręczników) wypada odkupić i zwrócić ich odpowiedniki.

Oczywistym jest, że należy też niezwłocznie poinformować wszystkich zaangażowanych w organizację ślubu i wesela – księdza lub urzędnika cywilnego, kwiaciarnię, resturację, orkiestrę, fotografa, makijażystkę, fryzjera itd. Im bliżej wesela tym większe koszty anulacji rezerwacji.

Były narzeczony ma obowiązek zwrócić obrączki ślubne oraz pierścionek zaręczynowy, nie należy ich zatrzymywać na kolejne zaręczyny i ślub. Niedoszła narzeczona musi podjąć trudną i niejednokrotnie emocjonalną decyzję co zrobić z suknia ślubną.

Zerwane zaręczyny i odwołany ślub to moment przykry dla byłych narzeczonych i ich rodzin. Nie pozwólmy jednak by złość i urazy wzięły górę. Choć jest to trudne, obie strony powinny zachować się wobec siebie z szacunkiem i unikać niepotrzebnych animozji i konfliktów, to pozwoli im obu zachować twarz i bedzie pierwszym krokiem do rozpoczęcia nowego życia bez byłego partnera.

Rola rodziców

Bycie rodzicem dziecka, które co dopiero planowalo stanąć na ślubnym kobiercu i nieoczekiwanie plany te zostały zmienione, jest prawdziwym sprawdzianem życiowym.

Wsparcie i pomoc to najlepsze co można zaoferować. Postaraj się nie komentować decyzji o rozstaniu, ani też szukać winnych, to nie umniejszy bólu i złości. Jeżeli jesteś rodzicem niedoszłej panny młodej to twoim obowiązkiem będzie poinformowanie zaproszonych gości o zerwanych zaręczynach i odwołanym ślubie. Będziesz również zobowiązny do pomocy przy anulowaniu rezerwacji weselnych.

Przełożenie daty ślubu

Jeżeli z powodów losowych narzeczeni decyduja się przełożyć datę ślubu a zaproszenia zostały już wysłane, należy niezwłocznie poinformować wszystkich zaproszonych gości. Jeżeli nowa data ceremonii jest już wyznaczona, wówczas należy przygotować nowe zaproszenia.

Może zdarzyć się, że z powodu śmierci osoby bliskiej np. rodzica lub rodzeństwa przyszli państwo młodzi decydują się odwołać jedynie wesele, a sama ceremonia (np. tylko ślub cywilny) bedzie mieć miejsce, wówczas również należy o tym fakcie poinformować wszystkich gości oraz poczynić odpowiednie kroki w związku z anulowaniem przyjęcia.

Kolejnym powodem przełożenia daty ślubu może być obustronna zgoda obojga narzeczonych. Na taką decyzję może mieć wpływ wspólne przeświadczenie, że nie są gotowi do małżeństwa lub jakiś nieoczekiwany zwrot w ich życiu np. stypendium zagraniczne, zagraniczny kontrakt. Nie jest to równoznaczne z zerwaniem zaręczyn. Para może pozostać razem i wyznaczyć inną datę lub wstrzymać się z decyzją.

Julita Davies